32 - ابو البقاء محبّ الدين عكبرى بغدادى ( م 616 ) در تفسيرش آن را ذكر كرده است . « 1 » 33 - قاضى ناصر الدين بيضاوى ( م 692 ) ، در تفسيرش آن را ذكر و به بيت لبيد استشهاد كرده است . « 2 » 34 - حافظ الدين نسفى ( م 710 ) در تفسير خود آن را بيان كرده است . « 3 » 35 - علاء الدين على بن محمّد خازن بغدادى ( م 741 ) در تفسيرش آن را ذكر كرده است . « 4 » 36 - ابن سمين ، احمد بن يوسف حلبى ( م 856 ) در تفسير خود المصون فى علم الكتاب المكنون گويد : در آيهء . . هِيَ مَوْلاكُمْ . . . « 5 » ، جايز است كه مولى مصدر باشد ، يعنى آتش ولايت شماست يا داراى ولايت بر شماست ، و نيز جايز است اسم مكان باشد ، يعنى آتش مكان ولايت شماست ، و جايز است كه به معناى اولى بكم : سزاوارتر به شما باشد ، مانند اينكه بگويى : وى مولاى اوست ، يعنى سزاوارتر به اوست . 37 - نظام الدين نيشابورى ، در تفسير خود آن را ذكر كرده است . « 6 » 38 - شربينى شافعى ( م 977 ) آن را ذكر و به بيت لبيد استشهاد كرده است . « 7 » 39 - ابو السعود ، محمّد بن محمّد حنفى قسطنطينى ( م 972 ) اين معنى را ذكر نموده ، سپس بقيهء معانى مولى را بيان كرده است . « 8 » 40 - شيخ سليمان جمل در حاشيه‌اى كه بر تفسير الجلالين نوشته و آن را الفتوحات الالهية ناميده و در سال 1198 از آن فراغت يافته ، اين معنى را ذكر كرده است . 41 - مولا جار اللّه اللّه آبادى در حاشيهء تفسير بيضاوى گويد : مولى مشتق از اولى است

--> ( 1 ) . تفسير العكبرى 135 . ( 2 ) . انوار التنزيل و اسرار التأويل : 2 / 497 . ( 3 ) . تفسير النسفى - در حاشيهء تفسير الخازن : 4 / 229 . ( 4 ) . تفسير الخازن : 4 / 229 . ( 5 ) . حديد 57 / 15 . ( 6 ) . غرائب القرآن و رغائب الفرقان - در حاشيهء مفاتيح الغيب ، جلد هشتم . ( 7 ) . السراج المنير : 4 / 200 . ( 8 ) . ارشاد العقل السليم الى مزايا القرآن الكريم - در حاشيهء مفاتيح الغيب : 8 / 72 .